voor het creëren van harmonie met onze innerlijke en uiterlijke omgeving, het humaniseren van moderne technologie, integreren van wetenschap en spiritualiteit
en het ontdekken van de wetenschappelijke realiteit achter godsdiensten.

www.biogeometry.org © Johan van Vulpen.

Pendels en Radiësthesie

laatste wijziging:

8 mrt 2006

Pendels, Scepters en Radiësthesie

Hieronder 3 voorbeelden van pendels en scepters en daarna een korte uitleg over radiësthesie.

"Cone fictive"

Deze pendel is ontwikkeld door de Franse onderzoekers Chaumery en Belizal voor fysische radiësthesie metingen. Dit is anders dan de populaire mentale radiësthesie, die gebaseerd is op de interactie tussen degene die pendelt en zijn onderbewuste; dat kan foutieve resultaten geven door zelfsuggestie.

Meer informatie (in het Engels) van Ibrahim Karim.

BioGeometrische Universal Pendel/Scepter

is een heel speciaal krachtig scepter dat ook als pendel gebruikt kan worden. Het is ontwikkeld door Ibrahim Karim. De punt zendt de horizontale component van negatief groen uit; niet de negatieve component dankzij de vormgeving en inscripties.

Het toepassingsgebied is breed en het heeft tevens beschermende eigenschappen tegen energieafvoer door metingen aan zieke mensen of plaatsen met schadelijke energieën.

Meer informatie (in het Engels) van Ibrahim Karim.

BioGeometrische
Djed-Wadj Scepter|

is een krachtig scepter ontworpen door Dr. Ibrahim Karim. Het is gebaseerd op een speciale combinatie van twee oude Egyptische voorwerpen, die als amulet en scepter werden gebruikt.

Meer informatie (in het Engels) van Ibrahim Karim.

Radiësthesie

Radiësthesie komt uit het latijn en betekent "gevoelig voor straling". Het is de wetenschap om informatie te krijgen uit energieniveaus die niet toegankelijk zijn voor de vijf fysische zintuigen (horen, zien, voelen, smaak en geur). Daarbij wordt gebruik gemaakt van de gevoeligheid van de mens voor trillingen. Door gebruik te maken van pendels (een draadje met iets zwaars er aan) kunnen minieme wisselwerkingen tussen de vibraties van het energieveld van de persoon die de metingen doet en dat van het te onderzoeken object, gemeten worden.

Op een aparte pagina is er een tekst (in het Engels) van Ibrahim Karim over "Wat is radiësthesie?"
Er zijn twee soorten van radiësthesie te onderscheiden die essentieel van elkaar verschillen.

Eén soort is het type waar men vrijwel altijd over hoort spreken, dat is het "praten" met behulp van je pendel met je onderbewuste. Je neemt een pendel (elke vorm voldoet), beweegt het en maakt een afspraak met jezelf; net alsof je met iemand anders een afspraak maakt over "dit betekent ja en dat betekent nee". Dat is één manier om in dialoog te treden met je onderbewuste. Dat betekent dat de informatie automatisch binnenkomt, want in plaats van je pendel te gebruiken kan je het zo regelen dat de informatie komt via het (zenuwachtig) bewegen van je vingers of door schrijven. Elk type van trekkingen (onbewuste bewegingen) van je lichaam kan je de gewenste informatie geven, wanneer je het een betekenis hebt gegeven die in overeenstemming is met je onderbewuste. Bijvoorbeeld wanneer mijn oogleden op een bepaalde manier gaan bewegen, dan weet ik dat er iets fijns gaat gebeuren. Of het kan een waarschuwing zijn wanneer je iemand ontmoet, dat je daar niet verder mee in zee moet gaan. Je oogleden worden dan je persoonlijke pendel.Dit zijn allemaal automatische metingen van wat er gebeurt binnen je energieveld, die aan je bewustzijn aangeven wat er gebeurt. Bij dit systeem moet je vragen stellen. De betekenis van wat je op die manier waarneemt kan een probleem zijn omdat het heel erg subjectief is. Wat iemand ziet is persoonlijk gekleurd. Alle informatie gaat door je eigen gegevensbestand en ieder van ons heeft een verschillend bestand. Om op het gebied van radiësthesie goed onderzoek te doen, moeten we een andere weg bewandelen. We gebruiken radiësthesie voor veel zaken en het gebruik van ons onderbewuste kan fantastische dingen doen. Iedereen is verschillend. De een heeft meer (last) van gekleurde informatie of zelfsuggestie dan een ander.Zie ook de pagina "werkt pendelen echt?".

Er is een ander type van radiësthesie waarbij de metingen gebruik maken van een kwalitatieve schaal zoals de biometer. We willen met een abstracte schaal werken zonder dat we het een betekenis geven. Wanneer je kleuren ziet, vragen je hersenen zich af "wat gebeurt er met mijn energie door die en die kleur". We willen weten wat die kleuren doen ten aanzien van je energie. Wanneer ik mijn werkelijkheid maak, dan projecteer ik het resultaat van mijn kleurenschaal. Ik meet en projecteer de resultaten van mijn metingen op de voorwerpen buiten mij. Het lichaam heeft zoveel meetschalen, die allemaal hetzelfde zeggen en allemaal abstract zijn. Voordat ze op het betekenis niveau komen zijn ze abstract; dus ze zijn nauwkeurig. Dit komt door het feit dat we allemaal hetzelfde zijn. Je krijgt allemaal dezelfde meetresultaten wanneer je je aan deze schaal vasthoudt.Als twee mensen verschillende meetresultaten krijgen kan het komen omdat ze verschillende dingen opnemen. Bijvoorbeeld neemt de één de energie van het materiaal op en de ander de energie van de vorm. Je vraagt je dan af of je een fout maakt, maar beide metingen zijn juist, je meet alleen verschillende dingen. Dit is een meetmethode die gebruik maakt van een kwalitatieve schaal omdat het een schaal is die me zegt wat er in me gebeurt, met de kwaliteit in mij en met mijn energie.Er is een verschil tussen kwalitatieve schalen en kwantitatieve schalen, maar de ene schaal kan in de andere worden omgezet. Zoals het monochord bij de oude Egyptenaren die we van Pythagoras kennen. Wanneer ik een noot speel op de snaar, is de toon kwalitatief, maar om die toon te krijgen moet ik een snaar van een bepaalde lengte gebruiken (iets wiskundigs); je kunt zo het kwalitatieve in het kwantitatieve vertalen. Het idee dat wetenschap die gebaseerd is op kwantitatieve metingen nauwkeuriger is dan alle andere disciplines, die gebaseerd zijn op het kwalitatieve, is niet juist omdat het één gebaseerd is op het ander. Alleen het kwalitatieve is natuurlijker omdat het een schaal geeft die je begrip geeft.

De belangrijke boeken op het gebied van radiësthesie zijn meestal in het Frans omdat deze oude wetenschap door de tijden heen door de jezuïeten in stand is gehouden en zorgvuldig bewaard. De jezuïeten hebben dat gedaan omdat wanneer ze voor het zendingswerk naar Afrika of Zuid-Amerika gingen, ze het beter moesten doen dan de lokale medicijnmannen. Als iemand daar een probleem had, wisten ze als kruidengenezer welke plant gebruikt moest worden, maar als de plant er niet was, was de Europese kennis plotseling waardeloos geworden. Maar als hij zijn pendel had, kon hij het geschikte kruid voor het probleem vinden. Dus voor de missionaris was het heel belangrijk om harmonie te vinden wanneer hij in een voor hem onbekende omgeving terecht kwam. Daarom hebben ze zo lang gebruik gemaakt van radiësthesie. Rond 1900 begonnen ze veel boeken te schrijven over radiësthesie en het waren vooral priesters die veel boeken schreven.

Abbé Mermet was de meest beroemde onder hen. Hij was heel beroemd voor de ontdekkingen van water. Als hij een waterbron vond kon hij zeggen hoe diep het water zat, hoe snel en hoeveel, de helderheid en de kwaliteit.

In het boek "Supersensonics" van Christopher Hills staat een goed stuk (in het Engels) over radiësthesie alhoewel het niet direct uit de titel van het boek is af te leiden.